Periode 1950 -1960
| Periode | Gebeurtenis |
|---|---|
| 1954 | Okt. Soekarno kondigt in zijn jaarlijkse rede op Onafhankelijkheidsdag aan dat hij zijn aanspraken op Nieuw-Guinea zal voorleggen aan de Verenigde Naties (VN) |
| 1955 | 18-24 april. Conferentie van Bandung. Deze Afro-Aziatische conferentie betekent en sterke impuls voor de dekolonisatie, vooral in Afrika. |
| 1956 | 21 febr. Eenzijdig besluit van de Indonesische regering om de Nederlands-Indonesische Unie op te zeggen Soekarno verwijst hierbij naar de Nederlandse onwil om om Nieuw-Guinea bij het Indonesisch erfdeel te voegen. De Nederlandse Tweede Kamer aanvaardt een grondwetswijziging waardoor Nieuw-Guinea een deel van het koninkrijk wordt. |
| Afreden van Mohammed Hatta als vice-president, dit versterkt de radicalisering van het regime. | |
|
De Obano-opstand In 1956 besluit gouverneur Van Baal van de Nederlandse kolonie Nieuw-Guinea om militair in te grijpen tegen de Kepaukoe-bevolking.
Op de zendingspost Obano was de inheemse bevolkinggroep Kepaukoe in opstand gekomen tegen de Nederlandse machtshebbers en de Amerikaanse missionarissen.
De kern van het conflict was de onvrede bij de Kepaukoe-bevolking over het verloren gaan van eeuwenoude leefstructuren die in korte tijd door de blanken waren weggevaagd of verstoord.
Bij de militaire acties vielen 150 doden.
Gouverneur Van Baal die bang was dat de Obano-kwestie Indonesië in de kaart zou spelen probeerde berichtgeving in de pers te voorkomen. |
|
| 1957 | 10 dec. Om zij aanspraken op Nieuw-Guinea kracht bij te zetten, gaat Soekarno met steun van het leger en de PKI over tot nationalisatie va de Nederlandse bedrijven in Indonesië. |
| 1959 |
Nederland ontwerpt een tien jaren plan voor de ontwikkeling van Nieuw-Guinea. Niet alleen werden ziekenhuizen en scholen gebouwd, ook werden de Papua’s klaargestoomd voor zelfbestuur. Een volk dat tot voor kort nog in het stenen tijdperk leefde en nauwelijks nationaal bewustzijn had, kreeg plotseling een volkslied en vlag en kon zitting nemen in democratische organen. Door de Nederlandse inspanningen kregen de Papua’s goede hoop op zelfbeschikking, maar al snel zouden ze worden teleurgesteld. In een periode van Koude Oorlog waarin Amerika Soekarno en later Soeharto te vriend wilde houden, was de Nederlandse positie onhoudbaar geworden. |